وايح اولن ککناکن بهاري، اوم سواه بڤاده،
"ڤمالي بڤايڠ د رومه، سام هاج لاون مميوڠي اورڠ ماتي."
ڤماليٰن ايني مڽتأکن ڤنتاڠن نڠ دتجوأکن ݢاسن سبراتأن اورڠ مماکي ڤايڠ د دالم رومه کران لامن هال ايتو دݢاوي سام هاج لاون مميوڠي اورڠ ماتي. لامن ايڽ نڠ مميوڠي اورڠ ماتي، ايتو بأرتي اورڠ نڠ دڤيوڠيڽ اداله کڤتوهنڽ اتاو ڤڤدأنڽ.
ساسوي لاون کݢونأنڽ، ڤايڠ دڤاکي ݢاسن ملندوڠي ڤماکيڽ تماتن ڤانس متهاري وان هوجن. ڤماکيٰن ڤايڠ د دالم رومه ايتو مرڤاکن ݢويٰن نڠ کاد بݢون کران د دالم رومه سسؤرڠ کاد ڤرلو بݢناڠن کڤناسن اتاو کهجانن.
مللوي ڤماليٰن ايني کيت دلجاري بهو مماکي سسواتو ايتو هارس سسوي لاون کݢونأنڽ.
والله اعلم.
Gambar di samping ini mungkin sudah tak asing lagi bagi para pembaca. Ya! Gambar ini hampir selalu ada di setiap buku sejarah Indonesia dari tingkat Sekolah Dasar sampai Perguruan Tinggi. Ini adalah gambar sebuah prasasti yang mengakhiri masa prasejarah Indonesia. Tapi adakah yang tahu apa yang tertulis di dalamnya?
Saya melihat gambar prasasti ini di buku sejarah Indonesia ketika kelas 4 SD (kalau tidak salah). Sejak saat itu saya penasaran apa yang tertulis di dalamnya. Ketika saya SMA, saya iseng membuat transkripsi dari prasasti ini, walaupun tulisannya sangat jauh berbeda dengan aslinya. Saat ini mungkin disetiap buku sejarah sudah dicantumkan tranliterasi dan terjemah dari prasasti tersebut tapi tidak menyertakan bagaimana bentuk tulisannya. Kita hanya diberitahu bahwa prasasti tersebut ditulis dalam bahasa Sanskerta dan berhuruf Pallawa. Hanya itu. Bagaimana bentuk huruf Pallawa, tidak ada yang tahu.